بیماری های التهابی قلب

بیماری های التهابی قلب که در واقع به علت التهاب در بافت های مختلف قلب ایجاد می شود می تواند عوارض زیادی را در مبتلایان ایجاد نماید...

 

 درباره بیماری های التهابی قلب چه می دانید؟

آیا بیماری هایی مانند پریکاردیت و میوکاردیت را می شناسید؟

در این مبحث سعی داریم تا شما را با دو بیماری مهم و تهدیدکننده حیات آشنا نماییم.

 

میوکاردیت

اصطلاح میوکاردیت اشاره به التهاب بافت میوکارد دارد که معمولا یک بیماری خود محدودشونده می باشد که می تواند در برخی موارد خطرناک باشد.

شایعترین علت وقوع میوکاردیت در جهان خلقت عفونت های ویروسی می باشد که مهم ترین این ویروس ها ویروس های کوکساکی B و آدنوویروس ها می باشد.

بر اساس کتاب سیسییل یکی از کتاب های مراجع بیماری های داخلی هرگاه فردی به دنبال وقوع یک بیماری تب دار دچار علائم قلبی از قبیل تنگی نفس، خستگی، افت فشار خون، تپش قلب و ورم اندام ها گردد اولین تشخیص مطرح شده برای بیمار میوکاردیت می باشد مگر اینکه خلاف آن ثابت گردد.

فکر می کنیم تا به اینجای کار با اهمیت این بیماری آشنا شدید، اما حتما می پرسید که این بیماری را اصلا چگونه می توان تشخیص داد؟!

برای تشخیص این بیماری می توان از اقدامات زیر استفاده نمود:

  • افزایش سطح آنزیم های قلبی
  • افزایش سطح آنتی بادی های ویروسی
  • شواهدی به نفع میوکاردیت در نوار قلب یا اکوکاردیوگرافی
  • اما بدانید که برای تشخیص قطعی این بیماری نیازمند نمونه برداری( بیوپسی) از بافت میوکارد قلب می باشیم.

 

درمان این بیماری در افراد مختلف می تواند متفاوت باشد اما از اصلی ترین درمان های استفاده شده می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • مصرف بتا بلوکر
  • مصرف دارو های ACEI
  • مصرف دارو های ARB
  • مصرف داروهای ادرار آور
  • تجویز کورتون در برخی از موارد
  • پرهیز از انجام فعالیت های ورزشی سنگین حداقل به مدت 6 ماه

 

تا اینجا با این بیماری آشنا شدید اما هنوز یک موضوع مهم باقی ماند و آن این است که چه بر سر بیماران مبتلا می آید و پیش آگهی بیماران چگونه است؟

جالب است بدانید که بیماران مبتلا به میوکاردیت های ویروسی در یک سوم موارد خود به خود و بدون هیچ عارضه ای بهبود می یابند، در یک سوم بعدی بیماران درجاتی از نارسایی بطن چپ را تجربه می کنند که خوشبختانه در این گروه میتوان با تجویز دارو علایم بیماران را تا حد قابل قبولی کاهش داد.

اما متاسفانه در یک سوم موارد شاهد نارسایی قلبی پیشرفته در بیماران  خواهیم بود.

 

 پریکاردیت

اصطلاح پریکاردیت نیز اشاره به التهاب پریکارد احشایی و جداری دارد که شایع ترین عامل آن نیز عفونت های ویروسی می باشد.

از دیگر علل ایجاد کننده پرکاردیت می توان به موارد زیر اشاره نمود:

  • عفونت های باکتریایی
  • عفونت سلی پریکارد
  • عفونت های قارچی
  • بیماری های خود ایمنی
  • بیماری های التهابی مانند لوپوس و روماتیسم
  • مصرف داروهایی از قبیل پروکاوین آمید، هیدرالازین، ایزونیازید
  • ضربه به قفسه سینه
  • سکته قلبی
  • کم کاری تیروئید
  • سطح بالای کلسترول خون
  • و...

 

به طور کلی بیماران علائم متفاوتی را تجربه می کنند که مهمترین آن ها را در زیر مشاهده می نمایید:

  • درد قفسه سینه ای که با تنفس بدتر می گردد
  • درد پشت جناغ که به صورت ناگهانی آغاز شده است
  • درد بیماران معمولا با نشستن و خم شدن به جلو بهتر می شود
  • در آزماشات بیمار معمولا شاهد افزایش تعداد گلبول های سفید هستیم
  • افزایش سطح آنزیم های قلبی

برای تشخیص این بیماری اقدلمات مختلفی انجام می شود از نوار قلبی گرفته تا اکوکاردیوگرافی و آزمایشات خونی. ولی به یاد داشته باشید که عکس قفسه سینه و اکوکاردیوگرافی این بیماران معمولا طبیعی می باشد و تنها در صورت بروز افیوژن پریکارد یا به زبان ساده تر آب آوردن پریکارد  غیر طبیعی و تشخیصی می باشند.

 

درمان این بیماران وابسته به چگونگی کنترل عامل زمینه ای یا رفع آن می باشد ولی درمان هایی که جهت تسکین علائم بیماران استفاده می شود را در زیر مشاهده می نمایید:

  • NSAIDSها از قبیل ایندومتاسین و ایبوپروفن
  • کلشی سین
  • کورتون 

 

 

آخرین ویرایش در 31/04/1394

به اشتراک بگذارید

درباره پزشکی به زبان ساده

پزشکی به زبان ساده می کوشد تا اطلاعات معتبر و به روز پزشکی و سلامت دنیا را به زبانی ساده در اختیار عموم قرار دهد.توجه شود که مقالات ما صرفا برای افزایش آگاهی و آشنایی بیشتر با مسائل پزشکی می باشد و نباید توصیه پزشکی تلقی شوند.

جدیدترین ارسال ها

خبرنامه

برای عضویت در خبرنامه کافیست ایمیل خود را ثبت نمایید