بهداشت کودکان http://medpro.ir Fri, 28 Jul 2017 10:48:46 +0000 Joomla! - Open Source Content Management fa-ir اقدامات درمانی به هنگام مسمومیت کودک http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2745-recommendation-in-children-food-poisoning http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2745-recommendation-in-children-food-poisoning

محیط خانه، عامل اصلی بروز مسمویت در کودک است، تمام خانواده ها باید در جمع آوری مواد و داروهایی که منجر به بروز مسمومیت در کودکان می شود دقت و توجه زیادی داشته باشند.


اقدامات درمانی به هنگام مسمومیت کودک کدام است؟

دکتر فرنقی فلوشیپ سم شناسی بالینی و مسمومیت های اطفال، با اشاره به اینکه کودک از خانواده آموزش می بیند، گفت: بهتر است خانواده ها دور از چشم کودک موادی که می دانند ممکن است به کودک صدمه وارد کند، مانند مواد شوینده، مواد شیمیایی، قلیا، تینر و حتی متادون و داروهای مایع را دور از دسترس کودک و در داخل کابینتی که قفل دارد قرار دهند، چرا که کودک به دلیل کنجکاوی که دارد ممکن است آنها را بخورد.

عدم نگهداری بسیاری از داروها در یخچال و در شیشه هایی که در آنها به راحتی باز نمی شود، می تواند در بروز مسمومیت ها نقش موثری داشته باشد. همچنین عدم نگهداری داروهایی که تاریخ مصرف آنها گذشته و فاسد شده است، می تواند راهکاری موثر در جلوگیری از بروز مسومیت باشد.

دادن شیر به کودک در زمان مسمومیت و وادار کردن او به استفراغ کار غلط و اشتباهی است، که اکثر خانواده ها انجام می دهند بدون اینکه به این مسئله توجه داشته باشند که استفراغ باعث می شود آسیب شدیدی به کودک برسد و شرایط را بدتر کند.

خانواده ها باید از ابتدا به کودک بگویند که قرص با شکلات و تنقلات متفاوت است، تا اشتباهی آن را نخورد. آنها باید دقت کنند که در مقابل کودک کارهای خطرناک مثل مشاجره، اقدام به خودکشی و حتی خوردن دارو نکنند، زیرا کودک به راحتی از خانواده این کار را یاد می گیرد و به طور قطع آن را انجام می دهد.

به خانواده ها توصیه می شود در مواجهه با بروز مسمویت با مواد سوزاننده و اسید حتما صورت کودک را با مایع زیاد شست و شو دهند و اگر محیط آلوده به گاز منواکسیدکربن است، کودک را از آنجا خارج کنند. همچنین اگر کودک بدحال است؛ در اسرع وقت از اورژانس کمک بگیرند و حتی در شرایط عادی هم کودک را برای درمان و معاینه به مراکز درمانی منتقل کنند.

]]>
arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Wed, 04 Nov 2015 18:55:53 +0000
چگونه شب ادراری کودکان را درمان کنیم؟ http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2616-how-to-treat-enuresis http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2616-how-to-treat-enuresis

شب ادراری پدیده‌ای به شدت رایج در میان کودکان است. حتی گفته می‌شود که هیچ مشکل رایجی به اندازه شب ادراری در فرآیند رشد فیزیکی کودک دیده نمی‌شود با این حال نسبت به سایر مشکلات کودک، کمتر مورد بحث قرار می‌گیرد. علت هم کاملا روشن است زیرا والدین و حتی خود کودک از بیان آن احساس شرمساری می‌کنند. اما نکته مهم این است که جایی برای شرمندگی نیست. شب ادراری عارضه ای قابل درمان است اگر به درستی به آن پرداخته شود.

فاکتورهای زیادی در بروز شب ادراری مؤثر هستند و خبر خوشحال‌کننده این است که با تشخیص این موارد، به حداقل رساندن یکی از پنهانی‌ترین مشکلات فیزیکی کودکان که می‌تواند تبعات روحی سنگینی نیز برای آنها به همراه داشته باشد به راحتی امکان‌پذیر است.



اصولا چرا کودک دچار شب ادراری می‌شود؟

عوامل زیادی در بروز این حالت مؤثر است با این حال و بر اساس بررسی‌های صورت گرفته، یکی از موارد زیر می‌تواند عامل اصلی بروز شب ادراری در کودک باشد:


کم بودن سطح هورمون  ADH : درمان شب ادراری کودکان با رفتارهای عاطفیاین هورمون میزان ادرار تولید شده در بدن را کنترل می‌کند و بروز هر مشکلی درخصوص عملکرد آن می‌تواند به بروز شب ادراری منجر شود.

تأخیر در بلوغ مثانه : این وضعیت زمانی روی می‌دهد که سیگنال‌دهی میان مغز و مثانه در حین خواب با تأخیر صورت گرفته و یا بنابه دلایلی با کندی همراه شود.

خواب زیاد و عمیق: اگر کودک خواب زیاد و بسیار عمیقی داشته شاد، ممکن است مغزش نتواند سیگنال دریافت شده مبنی بر اینکه «مثانه پر شده» را دریافت کند.

یبوست: یبوست در کودک ممکن است به شب ادراری نیز منجر شود زیرا در این وضعیت فشار زیادی به مثانه وار می‌شود.

سیگنال‌دهی اشتباه درباره کوچک بودن مثانه: این عارضه بدان معناست که گرچه مثانه کودک اندازه طبیعی دارد اما مغز سیگنال‌های اشتباهی دریافت می‌کند مبنی بر آنکه مثانه پر است و یا پر نیست!

پزشکان اطفال شب ادراری برای کودکان تا 6 ساله را طبیعی به شمار می‌آورند. اما اگر پس از این مرز سنی همچنان شاهد شب ادراری کودک بودید بهتر است با یک متخصص کودکان مشورت کنید.

 

 راهکارهایی برای کاهش و توقف شب ادراری در کودکان

رفتن به دستشویی پیش از خواب

مطمئن شوید که کودک پیش از به خواب رفتن حتما به دستشویی رفته باشد و از آن مهمتر مطمئن شوید که کودک به خوبی ادرار می‌کند. در این صورت شانس شب ادراری او بسیار کم می‌شود.

 

نوشیدن کمتر مایعات پیش از به خواب رفتن

اعمال این محدودیت تأثیر محسوسی بر عدم شب ادراری کودکان دارد اما در عین حال مشکلات خاص خود را نیز به همراه دارد. بسیاری از کودکان با مشاهده تصمیم والدینشان احساس می‌کنند که به نوعی درحال تنبیه شدن برای جرمی هستند که عمدی در بروز آن در کار نبوده است.



تشویق کنید و نه انتقاد

این نکته از اهمیت زیادی برخوردار است که در مواجه با کودکی که دچار شب ادراری شده به جای انتقاد و تنبیه، گفتگوی آرام و در ادامه مشوق‌های مختلف را در نظر بگیرید. به خاطر داشته باشید که شب ادراری در بسیاری از موارد از کنترل کودک خارج است و اگر با دید انتقادی و توأم با تنبیه با او برخورد کنید شک نداشته باشید که این وضعیت بغرنج تر از هر زمان دیگری خواهد شد. همیشه او را تشویق و حمایت کنید تا مطمئن شود بدون توجه به اینکه چه اتفاقاتی روی می‌دهد، شما همواره در کنارش قرار دارید.

 

استفاده از دستگاه مخصوص

دستگاه هشداردهنده‌ای در فروشگاه‌های مخصوص لوازم نوزاد و کودک به فروش می‌رسد که به لباس یا لباس زیر کودک متصل شده و شب ادراری او را هشدار می‌دهد. تجربه و مطالعات صورت گرفته نشان می‌دهد که این ابزار کاربردی در طولانی مدت تأثیرگذار خواهد بود و حتی بسیاری از خانواده‌ها آن را به مراتب مؤثرتر از جایزه دادن و یا سایر روش‌های درمانی می‌دانند.


به کودک توضیح دهید

زمانی که این مشکل بروز می‌کند، کودک در شرایطی قرار می‌گیرد که در آن خود را با انبوهی از پرسش‌ها مواجه می‌بیند. ممکن است او احساس بسیار بدی داشته باشد و به همین دلیل به سراغ شما به عنوان والدین آمده و درباره علت وقوع ادرار کردن در خواب توضیح بخواهد. سعی کنید به ساده‌ترین بیان ممکن با او صحبت کنید. به او بگویید که مثانه و مغز به درستی با هم گفتگو نمی‌کنند. پس یادتان باشد هیچگاه کودکی که درباره این مشکل از شما سؤال می‌کند را سرزنش نکنید.

 

تمرین مثانه

این تمرین به ظاهر ساده اما تأثیرگذار به کودک کمک می‌کند تا به تدریج ادرار را برای مدت زمان بیشتری در مثانه خود نگاه دارد. این تمرین توانایی کودک در کنترل جریان ادرار را تقویت می‌کند که در نهایت به کم شدن احتمال شب ادراری منجر می‌شود.

 

از وسایل کمکی استفاده کنید

در فروشگاه‌ها و به خصوص داروخانه‌ها وسایلی به فروش می‌رسد که تاحدی تبعات منفی شب ادراری را کاهش می‌دهد. پوشش‌های ضد آب از آن جمله هستند که می‌توانید آن را بر روی تختخواب کودک بکشید تا استرس او کاهش یابد.


مراجعه به پزشک متخصص

به محض مشاهده شب ادراری با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید. او بهتر از هر کسی می‌تواند شما را یاری رساند. پزشک با زیر نظر قرار دادن فرآیندهای مختلف کودک، بهترین توصیه‌ها را ارایه می‌کند. در واقع پزشک ابتدا در جستجوی علل شب ادراری برمی‌آید و این همان گام مهمی است که افراد دیگر توجه زیادی به آن نمی‌کنند حال آنکه با درک این موضوع، نیمی از راه حل به دست آمده است.

گفتگوی دوستانه با کودکی که به هر دلیل دچار شب ادراری شده تأثیر بسزایی در درمان هرچه سریع‌تر این مشکل دارد. او را در این شرایط تنها نگذاشته و نشان دهید که همواره و در هر شرایطی در کنارش قرار دارید. کودک با مشاهده این نزدیکی عاطفی، از نظر روانی برای درمان این عارضه آمادگی بیشتری پیدا می‌کند.

 

منبع:ninisite.com

  • شب ادراری
  • درمان شب ادراری
  • درمان شب ادراری چیست
  • شب ادراری کودکان
  • درمان شب ادراری کودکان
  • شب ادراری چیست
  • درمان شب ادراری کودکان چیست
    ]]>
    arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sun, 01 Nov 2015 10:14:50 +0000
    به سوالات جنسی کودکان درست پاسخ دهید! http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2582-answer-the-sextual-questions-of-child http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2582-answer-the-sextual-questions-of-child

    یکی از موضوع های بسیار مهم تربیت جنسی کودکان است که پدر و مادر نقش مهمی در آن دارند. والدین در مورد موضوع های جنسی واکنش های متفاوتی را از خود نشان می دهند.

    برای مثال برخی از خانواده ها از پرداختن به این موضوع دوری می کنند و حتی اگر فرزندشان در مورد این موضوع ها سوال هایی را پرسید واکنش تندی نشان می دهند. از جواب دادن طفره می روند یا بدون دلیل، جواب آن را به زمان دیگری موکول می کنند.

    والدین لازم است که مراقب واکنش های خود در جواب به سوال های جنسی کودکان باشند چرا که اگر جواب ندهند یا واکنش تندی نشان دهند، کودک جواب را از منابع دیگر پیدا خواهد کرد و این واکنش می تواند در تعامل سازنده بین والد و کودک تاثیر بگذارد یا اگر والدین دروغ بگویند و بعدها کودک متوجه شود که والدین دروغ گفته اند باز هم می تواند در تعامل و اعتماد کودک به والدین خدشه وارد کند.

    پس لازم است که اگر کودک سوالی پرسید، جوابی که والدین می دهند، دقیق، مختصر و متناسب با شرایط سنی و درک شناختی و ذهنی کودک باشد و اگر جواب را نمی دانند، از کودک زمان بخواهند، مطالعه کنند و زمان دقیق پاسخ به کودک را اعلام کنند که مثلا پنجشنبه جواب سوال ها را خواهم داد.

    در این حالت اولا کودک متوجه می شود که حتی والدین هم برخی مواقع جواب سوالی را نمی دانند و باید مطالعه کنند تا جواب را پیدا کنند و این در حالی است که به سوال کودک اهمیت داده می شود و ثانیا برای دست یافتن به جواب نیاز به صبر و تحمل است که هر دو حالت می تواند توسط کودک الگوبرداری شود.



    آموزش زودهنگام کودک را مضطرب می کند

    توصیه ما به والدین این است که اگر کودک سوال هایی را در زمینه جنسی مطرح کرد، به هیچ وجه مضطرب، نگران و عصبی نشوند. واکنش والدین هنگام رویارویی با سوال های جنسی کودکان بسیار مهم است.

    به این مثال توجه کنید؛ کودکی از پدرش می پرسد: «پدر می خواهم در مورد به دنیا آمدنم از شما سوال بپرسم.» پدر با شنیدن این جمله کمی مضطرب می شود و از کودک می خواهد کنار او بنشیند. سپس پدر شروع می کند به توضیح دادن در مورد نحوه تشکیل جنین و رشد کودک در رحم مادر. در واقع پدر به صورت کامل اطلاعاتی را در اختیار فرزندش قرار می دهد اما در پایان صحبت های پدر، کودک می گوید: «من منظورم این نبود. دوست من در یک بیمارستان به دنیا آمد و من هم می خواستم بدانم دقیقا در چه بیمارستانی متولد شدم؟»

    مانند این مثالی که برایتان زدیم این خیلی مهم است که تا کودک در مورد موضوعی خاص از والدین سوال نپرسیده، آنها توضیحی در مورد جزییات ندهند. در واقع والدین باید بدانند کودک چه پرسید، بدانند که میزان اطلاعات وی چقدر است و چگونه درک می کند. با پرسیدن این سوال که «تو چی فکر می کنی؟ برداشت تو چیه؟» و متناسب با شرایط کودک پاسخ دهند.

    به همین دلیل است که آموزش زودهنگام کودکان در مورد مسائل جنسی باعث می شود آنها اطلاعات سنگینی را در ذهن شان بسپارند که قابلیت هضم آن را نداشته باشند. این کار باعث بروز اضطراب و حتی خشم کودک نسبت به والدین می شود.

    برعکس این موضوع هم صدق می کند. یعنی اگر کودکان خیلی دیر از والدین شان اطلاعاتی در زمینه جنسی دریافت کنند (حدود 15 و 16 سالگی) باعث می شود این اطلاعات را یا از دوستان و همسالان خود به دست آورند یا مورد تمسخر واقع شوند.



    منظور کودک را از طرح سوال بفهمید

    وقتی می خواهید سوال های جنسی کودکان را جواب دهید باید جواب تان متناسب با شرایط سنی کودک و همچنین درک او از جوابی باشد که به او می دهید. جواب ها نباید پایان باز یا خیلی بسته داشته باشد. جواب دادن به کودک را به آینده ای نامعلوم موکول نکنید و او را بی جواب نگذارید. در جواب دادن به سوال کودک مهم است که بدانیم منظور کودک از مطرح کردن آن سوال خاص دقیقا چه بوده است؟

    مانند مثالی که برای تان گفتیم کودک ممکن است سوالی را مطرح کند اما منظور خاصی از طرح آن سوال نداشته باشد اما پدر اطلاعاتی را در اختیار او قرار می دهد که نیازی نیست. بنابراین باید بدانیم منظور کودک از طرح پرسش چیست و میزان اطلاعات او در زمینه موضوع های جنسی تا چه اندازه ای بوده و ما اجازه داریم چه میزان اطلاعات را به او بدهیم.

     


    منبع:هفته نامه سلامت

    • سوال جنسی
    • سوالات جنسی
      ]]>
      arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sat, 31 Oct 2015 07:50:26 +0000
      برای پیشگیری از سرماخوردگی کودکان چه کنیم؟ http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2581-what-can-we-do-to-prevent-colds-in-children http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2581-what-can-we-do-to-prevent-colds-in-children

       اغلب والدین با دیدن علائم سرماخوردگی در کودک دست به کار می شوند و سراغ جعبه دارویی کوچک موجود در خانه می روند و داروهایی مثل آنتی بیوتیک یا شربت ضدسرفه به او می دهند تا بتوانند علائم سرماخوردگی در کودک را تسکین دهند. دکتر رفعتی، متخصص کودکان  می گوید: «سرماخوردگی درمان ندارد و علت بیماری ورود ویروس های مختلف به بدن کودک است.»

       

      سرماخوردگی در کودکان بیشتر از چه نوعی است؟

      هر کودک ممکن است در طول سال با چند ویروس مختلف سرما بخورد. بیش از 200 نوع ویروس سرماخوردگی وجود دارد. شایع ترین نوع ویروس، رینوویروس است. این ویروس در فصل پاییز و زمستان فعال تر است. کودکان در سن کم ممکن است 8-6 بار سرما بخورند. تعدد سرماخوردگی در 15-10 درصد کودکان به 12 بار در سال می رسد. البته غیرطبیعی محسوب نمی شود. این حالت را در کودکانی که به مهد می روند بیشتر مشاهده می کنیم.

       

      علائم آن چگونه است؟

      کودکان ابتدا احساس ناراحتی و خراش گلو دارند و بعد آبریزش بینی و انسداد به آن افزوده می شود. خراش و درد گلو زود بهبود می یابد. ترشح های بینی هم شفاف است. 30 درصد از کودکان سرفه هم دارند.

       


      ویروس از چه راه هایی وارد بدن می شود؟

      ویروس از طریق سرفه، عطسه، حرف زدن، تماس با اشیایی که در دسترس چند نفر است مثل لیوان، گوشی تلفن، در یخچال و... منتقل می شود. ویروس در محیط خارج از بدن و روی اشیا به مدت 2 ساعت زنده می ماند.

       

      آیا تغییر رنگ ترشح های بینی در کودک می تواند نشانه وجود عفونت در مجاری هوایی باشد؟

      ترشح های بینی به تدریج تغییر رنگ می دهد و به رنگ سبز در می آید. این وضعیت طبیعی است و نشانه عفونت سینوس ها نیست و جای نگرانی ندارد.



      طول مدت سرماخوردگی در کودکان چقدر است؟

      سرماخوردگی معمولی در کودکان یک هفته طول می کشد ولی در بعضی از کودکان تا 12 روز هم طول می کشد.

      سینوزیت نیز با تب، سردرد، ادم و تورم اطراف چشم و تشرح های چرکی بینی و پشت حلق همراه است. البته این علائم بیش از 2 هفته طول می کشد. لوزه سوم نیز گاهی علائمی مانند سرماخوردگی ایجاد می کند ولی شاخص ترین علامت در کودکانی که لوزه سوم دارند، خرخر است. گاهی نیز کودکان اجسامی را داخل بینی می برند که ممکن است باعث عفونت در مجرا شود. البته این ترشح یکطرفه، بدبو و طول کشیده است.

       

      برای پیشگیری از سرماخوردگی به خصوص میان دانش آموزان چه توصیه ای دارید؟

      باید به کودکان مدرسه ای آموزش داد تا مرتب دست هایشان را بشویند. جداکردن حوله و مسواک های کودکان نیز کمک کننده است. انداختن یک حبه سیر رد غذا به صورت پخته و استراحت کافی کودک، کم کردن استرس ناشی از ترس و تغذیه مناسب و خوردن میوه تازه باعث قوی تر شدن سیستم ایمنی می شود.

      کودکانی که برای اولین بار وارد مهد کودک یا مدرسه می شوند ممکن است چند بار و به فاصله کمی دچار سرماخوردگی شدید شوند. چون هیچ تماسی با ویروس های مختلف نداشته اند ولی در سرماخوردگی های بعدی علائم کمتری را نشان می دهند. باید به کودکان آموزش داد تا ترشح های بینی را تخلیه کنند و دستمال آلوده را در سطح زباله بیندازند.

      مسئولان مدارس حتما باید به این نکته توجه داشته باشند و در دستشویی ها صابون مایع قرار دهند و دانش آموزان را نسبت به شستشوی دست ها تشویق کنند. خانواده ها نیز نباید کودک تب دار را به مدرسه بفرستند.
       

      کدام بیماری ها در کودک علائمی مشابه سرماخوردگی دارند؟

      بیماری هایی مانند آلرژی، سینوزیت، لوزه سوم و... علائمی مانند سرماخوردگی در کودک ایجاد می کنند. آلرژی مانند سرماخوردگی ممکن است با خارش گلو و بینی، آبریزش بینی، سرفه و گرفتگی بینی همراه باشد.


      برای تسکین علائم سرماخوردگی کودکان چه راهکارهایی را پیشنهاد می کنید؟

      همان طور که می دانیم سرماخوردگی در کودکان یا بزرگسالان درمان ندارد و درمان ها صرفا تسکینی هستند اما درمان های تسکینی در کودکان نیازمند ملاحظاتی است. دادن شربت سرفه به کودکان کمتر از 2 سال به ویژه کمتر از 1 سال ممنوع است.

      برای کودکان بالای 1 سال می توان شربت سرفه عسل تجویز کرد. حتی می توان مقدار کمی عسل را با چند قطره آبلیموی تازه مخلوط کرد و به کودک داد. مصرف مایعات گرم و غرغره کردن با آب نمک برای کاهش خارش و سوزش گلو مفید است. داروهای گیاهی مانند دمنوش آویشن نیز به بهبود سرفه کمک می کند.

      برای گرفتگی بینی کودک هم می توان از قطره های بینی استفاده کرد. دادن سوپ مرغ، آش، شیر، غذاهای گرم، آب میوه تازه و لیموشیرین برای کودک مفید است ولی باید از دادن غذاهای سرخ کردنی، ترش، تند و غذاهای سرد مانند بستنی و آب سرد به کودک خودداری کرد.

       

      سرفه های پایدار نشانه چه مشکلی در کودک است؟

      بعضی از کودکان به خصوص آنهایی که دچار آلرژی، آسم و لوزه سوم هستند مجاری هوایی حساسی دارند و با ورود ویروس به مجاری راه های هوایی حساس تر می شود. این کودکان ممکن است تا مدت ها بعد از پایان سرماخوردگی سرفه های خشکی داشته باشند. اگر سرفه بیشتر از 2 هفته طول بکشد بهتر است با پزشک در این باره مشورت شود. لازم به ذکر است استفاده از اسپری های خوشبوکننده، سیگار و اسپند شدت سرفه را افزایش می دهد. اگر سرفه خلط دار باشد احتمال سینوزیت کودک مطرح است.

       

      چه زمانی سرماخوردگی کودکان جدی است؟

      کودکانی که بی قرارند، تب بالا، سرفه های شدید، گوش درد، خس خس سینه و تنگی نفس دارند و علائمشان بیشتر از 10 روز طول کشیده را حتما باید به پزشک ارجاع داد.


      آیا مادری که دچار سرماخوردگی شده می تواند به کودک خود شیر بدهد؟

      مادرانی که دچار سرماخوردگی هستند، می توانند به فرزندانشان شیر بدهند چون ویروس سرماخوردگی وارد شیر مادر نمی شود ولی قبل از شیر دادن باید دست ها را با آب و صابون بشویند. البته شیر مادر حاوی آنتی بادی است و کودکانی که شیر مادر می خورند کمتر دچار سرماخوردگی می شوند مگر اینکه به صورت مداوم با فرد بیمار و حامل ویروس سرماخوردگی در تماس باشند.



      منبع:هفته نامه سلامت

      • سرماخوردگی کودکان
      • سرماخوردگی در کودکان
      • پیشگیری از سرماخوردگی در کودکان
      • درمان سرما خوردگی
      • درمان سرماخوردگی در کودکان
        ]]>
        arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sat, 31 Oct 2015 07:45:08 +0000
        بهترین سن آموزش شنا به کودکان http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2432-best-age-for-teaching-swimming http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2432-best-age-for-teaching-swimming

         فکر می کنید ماهی کوچولو شما به شنا کردن علاقه دارد؟ اگر نشانه هایی که در این مقاله به آن اشاره کرده ایم را در کودک مشاهده می کنید، به معنای این است که آمادگی شرکت در کلاس های آموزش شنا را دارد و بهتر است با دقت کافی و با توجه به نکات ذیل کلاس شنای مناسب را برای کودک انتخاب کنید.

        اگر کودک مثل ماهی با آب بازی می کند، وقت آن رسیده که او را در یک کلاس شنا ثبت نام کنید. طبق نظر انجمن متخصصین اطفال امریکا، آموزش و یادگیری شنا برای کودکان نوپا و یا حتی بزرگتر اجباری نیست، به همین دلیل نباید کودک را مجبور به شرکت در کلاس شنا کنید. اما اگر به نظر می رسد فرزند دلبند شما دوست دارد در فضایی بزرگتر از وان یا تشت حمام آب بازی کند، دلیلی وجود ندارد که آموزش شنا را به تعویق بیندازید. در واقع، برخی شواهد حاکی از آن است که احتمال غرق شدن کودکان بالای یک سال در صورتی که آموزش رسمی شنا ببینند بسیار کم است و این واقعیت دلیل بسیار محکمی برای ثبت نام هر چه سریعتر کودک در کلاس های شنا است.


        چطور می توانید بفهمید که زمان مناسب فرا رسیده است؟

        اگر کودک قادر است دستورالعمل ها را دنبال و از آنها پیروی کند، هماهنگی حرکتی مناسبی دارد و می تواند همزمان دست و پا بزند و از نظر هیجانی آمادگی کافی دارد ( از آب نمی ترسد )، تقریبا همه نشانه های آمادگی یادگیری شنا را دارد. در اینصورت بهتر است کودک را در کلاس های آمادگی شنا ثبت نام کنید تا حرکات و مهارت های پایه شنا مانند غوطه ور شدن و پا دوچرخه را یاد بگیرد. برای شروع به دنبال کلاس هایی باشید که تعداد کمی (کمتر از 6 کودک)  در آن شرکت می کنند. دقت کنید حتما کودک را در کلاس هایی ثبت نام کنید که مورد تایید هستند و از نظر ایمنی و بهداشتی کنترل شده اند.


        چند توصیه در مورد کلاس های آموزش شنا :

        کودکان 6 ماه تا 3 سال : به دنبال کلاس هایی باشید که مادر/ پدر و کودک همراه هم در آنها شرکت می کنند و توسط مربی متخصص اداره می شود. مربیان در این کلاس ها مواردی مانند ورود و خروج آب، حباب درست کردن، پا زدن رو به جلو و غوطه ور شدن به پشت را آموزش می دهند. علاوه بر این، مربیان وظیفه دارند اصول امنیت در آب را هم به والدین آموزش دهند.

        کودکان 3 تا 4 سال : می توانید از کلاس هایی استفاده کنید که در آنها کودک می تواند همراه یا بدون پدر/ مادر شرکت کند. بهتر است به دنبال کلاس هایی باشید که علاوه بر آموزش دست و پا زدن، بر آموزش رفتارهای ایمن در استخر هم تمرکز و تاکید داشته باشد.

        کودکان 4 تا 5 سال : در صورتی که این کودکان با آب آشنا شده اند و به آن عادت کرده اند، کلاس های 30 دقیقه ای به مدت 8 تا 10 هفته توصیه می شود تا کودک مهارت های پایه را کسب کند تا در نهایت موفق به انجام حرکات همزمان و هماهنگ دست و پا شود.

        مهمترین مسئله درباره کلاس های آموزش شنا : هرگز فکر نکنید که کودک بدون حضور شما در این کلاس ها از امنیت کافی برخوردار است و احتمال غرق شدن وجود ندارد. هیچ کدام از مربیان و یا حتی غریق نجات ها نمی توانند مانند والدین کودک را در آب تحت نظر بگیرند.

        زمانی که کودک نزدیک استخر یا داخل آن است، والدین باید همیشه با فاصله ای به اندازه یک بازو کنار او حضور داشته باشند. بهتر است از وسایل کمکی شنا مانند تیوپ یا قمقمه های شناور هم استفاده شود. به یاد داشته باشید حتی در صورت استفاده از این ابزارها، لازم است همیشه داخل آب در کنار کودک حضور داشته باشید چون برای جلوگیری از غرق شدن، نمی توانید روی این وسایل حساب کنید.

         

        منبع:ninisite.com

        • سن آموزش شنا
        • آموزش شنا
        • شنا
          ]]>
          arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Tue, 20 Oct 2015 19:41:14 +0000
          وزن کوله پشتی دانش آموزان چقدر باید باشد؟ http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2402-how-much-should-students-backpack-weigh http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2402-how-much-should-students-backpack-weigh

           پارسانژاد، فیزیوتراپیست در پاسخ به سوال شهروندی درباره وزن مناسب کوله‌پشتی و کیف مناسب برای مدرسه، اظهار داشت: یکی از نکاتی که والدین و اولیا مدرسه باید نسبت به آن توجه داشته باشند، وزن کیف دانش‌آموزان است. به لحاظ علمی، وزن کیف مدرسه نباید بیش از 20 درصد وزن دانش‌آموز باشد.

           برخی دانش‌آموزان عادت دارند تا تمام وسایل خود را روزانه حمل کنند این مسئله موجب می‌شود تا وزن کیف آنها بیش از حد سنگین شود و برای سیستم اسکلتی و عضلانی آنها مشکلاتی ایجاد کند.


           بهترین کیف برای سلامت جسمانی دانش‌آموزان، کوله‌پشتی است که دو بند داشته باشد و بندهای آن پدگذاری مناسب شده باشند تا بر شانه‌های دانش‌آموز فشار وارد نشود و جای بندها نیز روی شانه‌ها باقی نماند. همچنین داشتن بند کمری با پهنای مناسب می‌تواند فشار کیف را بر کل بدن وارد کند تا نقطه خاصی از آن دچار فشار و آسیب نشود.

          اگر وزن کیف مناسب نباشد، دانش‌آموز فشار زیادی را در مسیر منزل تا مدرسه تحمل می‌کند و وقتی به مدرسه می رسند عضلات به علت فشار زیادی که بر آنها وارد شده است، دچار اسپاسم می‌شوند و دیگر تاب وزن سر را ندارند که این می‌تواند موجب انحراف ستون فقرات به جلو یا طرفین، فشار بر دیسک‌های ستون فقرات و صفحه‌های رشد شود.

          این فیریوتراپیست، غیر طبیعی شدن مفاصل و بدشکلی مهره‌های ستون فقرات را ناشی از فشار غیر طبیعی بر صفحه‌های رشد دانست و خاطر نشان کرد: صفحه‌های رشد که در دختران تا حدود 11 سالگی و در پسران تا حدود 15 سالگی باز است باعث می‌شوند که استخوان رشد طولی داشته و شکل طبیعی به خود بگیرند.

           

           
          منبع : farsnews.com

          • کوله پشتی
          • وزن کوله پشتی
          • وزن مناسب کوله پشتی
          • وزن مناسب کوله پشتی کودکان
            ]]>
            arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sun, 18 Oct 2015 14:24:36 +0000
            نان لواش برای دانش آموزان ممنوع! http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2397-lavash-bread-for-students-is-prohibited http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2397-lavash-bread-for-students-is-prohibited

            یک متخصص تغذیه با تأکید بر لزوم توجه والدین نسبت به تغذیه فرزندانشان در مدرسه گفت: مصرف نان لواش به دلیل نداشتن هیچگونه ویتامین و ایجاد چاقی، برای دانش آموزان توصیه نمی‌شود.

            بیشترین رشد جسمی و ذهنی دانش‌آموزان در دوران مدرسه شکل گرفته و به‌طور کلی می‌توان گفت 90 درصد رشد مغزی و 70 درصد رشد قدی دانش‌آموزان در طی این دوران انجام می‌گیرد. برای تداوم رشد دانش‌آموزان، تضمین سلامتی و تحرک و شادابی آنها لازم است، تغذیه این قشر از جامعه مورد توجه قرار گیرد. بر همین اساس باید به گروه‌های غذایی اصلی در میان دانش‌آموزان توجه داشت.

             نان و غلات، گوشت، تخم‌مرغ، حبوبات و مغزها، شیر، لبنیات، میوه و سبزی‌ها در گروه‌های غذایی اصلی دانش‌آموزان حائز اهمیت است و یک گروه متفرقه شامل قند و چربی که چندان مورد تأکید نیست، نیز مورد توجه قرار دارد.

             مصرف انواع نان‌های مختلف هم‌چون سنگک، تافتون و بربری به‌ویژه از نوع سبوس‌دار برای دانش‌آموزان توصیه می‌شود. همچنین نان لواش سبوس ندارد و خوردن آن هم‌چون مصرف شکر و قند بوده و فرد را دچار چاقی می‌کند؛ ویتامین‌های آن نیز صفر است، بنابراین مصرف آن برای دانش‌آموزان توصیه نمی‌شود.

             والدین از نان‌های بدون جوش‌شیرین برای فرزندان دانش‌آموزان خود استفاده کنند. صفوی با اشاره به اینکه برنج، ماکارونی، رشته، جو و ذرت در گروه نان و غلات جای دارند،‌ افزود: روزانه دانش‌آموزان 6 تا 11 سهم از گروه‌های نان و غلات را لازم دارند.

             30 گرم نان سنگک، یک کف دست نان بربری و یک کفگیر برنج، هرکدام یک واحد یا سهم از گروه نان و غلات به‌شمار می‌رود.

             انواع غلات بوداده مثل ذرت بوداده نیز ارزش غذایی مناسبی برای میان‌وعده دانش‌آموزان دارد، بنابراین مصرف آن برای آنها به‌صورت روزانه توصیه می‌شود.

             


             
             منبع:farsnews.com

            • نان
            • نان لواش
            • تغذیه
            • تغذیه کودکان
              ]]>
              arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sun, 18 Oct 2015 13:11:21 +0000
              از چه سنی باید به بچه ها آموزش دهیم که عذرخواهی کنند؟ http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2396-at-what-age-should-teach-children-to-apologize http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2396-at-what-age-should-teach-children-to-apologize

              اگر کودک شما با برادرش دعوا کرده است، اسباب بازی دوستش را برداشته است یا شما را با اسم بدی صدا کرده است، آیا باید او را وادار به عذرخواهی کنید؟ اکثر والدین سعی می کنند عذرخواهی کردن را به کودک خود آموزش دهند زیرا فکر می کنند این مناسب ترین راه برای جبران کار اشتباهی است که انجام داده اند. وادار کردن کودکی که تمایلی به عذرخواهی ندارد، ایده خوبی نیست.



              هدف از عذرخواهی

              دلیل عذرخواهی، نشان دادن احساس ندامت ناشی از رفتاری است که به واسطه آن به شخص دیگری آسیب زده یا او را ناراحت کرده اید. پس اگر کودک تان را که از رفتار خود احساس پشیمانی نمی کند وادار به عذرخواهی نکنید، در روش تربیتی خود ناموفق عمل کرده اید؟

              بیان تاسف و عذرخواهی کردن در کودکی که احساس پشیمانی ندارد، تغییری ایجاد نمی کند. همچنین به جبران آن نیز کمکی نمی کند. خواهر و برادر یا دوستی که از او عذرخواهی شده نیز در پشت حرف های کودکی که وادار به عذرخواهی کردن شده است، احساس پشیمانی او را نمی بیند.



              وادار کردن کودکان به عذرخواهی نتیجه معکوس می دهد

              اگر به محض عذرخواهی کودک بعد از یک رفتار اشتباه او را ببخشید و از کار او بگذرید، پیام نادرستی را به او منتقل کرده اید. این کار به آنها یاد می دهد که بعد از انجام هر کار غلط با گفتن «متاسفم»، حتی اگر از صمیم قلب این حرف را نزده باشند، به سادگی می توانند رفتار خود را جبران کنند. این کار سهوا به کودک می آموزد که با یک عذرخواهی می تواند رفتار خود را توجیه کرده و آن را قابل قبول سازد.

              ممکن است کودکانی که وادار به عذرخواهی کردن می شوند، تنها برای اجتناب از پیشامدهای بعدی این کار را انجام دهند. خیلی مهم است که بچه ها متوجه شوند که رفتار آنها افراد دیگر را اذیت می کند، حتی زمانی که عذرخواهی می کنند.

              گفتن متاسفم به برادر یا خواهرش به دلیل شکست اسباب بازی او، به درست شدن آن اسباب بازی کمکی نمی کند. یا عذرخواهی از دوستش برای اینکه او را احمق خطاب کرده است، با گفتن یک عذرخواهی درست نخواهد شد.



              آیا باید کودک خود را به عذرخواهی وادار کنید؟

              گاهی اوقات پدرها و مادرها تا زمانی که کودک عذرخواهی نکرده است، امتیازاتی را از او می گیرند و به کودک خود اجازه نمی دهند به بازی خود برگردد اما این کار شما به کودک می آموزد که عذرخواهی به جای جبران کردن برای فرد ناراحت شده، فقط برای فرار از مشکل است. 

               

              از چه سنی باید به بچه ها آموزش دهیم که عذرخواهی کنند؟

              هر انسانی باید از مراحل مختلف رشدی عبور کند تا به بزرگسالی برسد. این مراحل رشد شامل رشد جسمی، جنسی، روانی و اجتماعی است. اگر دوران شیرخوارگی را کنار بگذاریم، کودک از 3 سالگی تا 7 سالگی و بعد، از 7 تا 11 سالگی در دوران کودکی به سر می برد. از 3 تا 7 سالگی یعنی سنین پیش از دبستان، کودک تفکر شهودی دارد، فکرهای عمیق ندارد و در کارهای خود بی منطق است.

              علاوه بر این، خودش را مرکز عالم می داند و تصور می کند همه باید مطیع او باشند و همه چیز را از آن خود می داند. نکته مهمتر اینکه کودک، خوب و بد را به صورت انتزاعی در نظر نمی گیرد و کارهایی را که انجام می دهد، خطا نمی داند اما از سن 6 سالگی، به مرور زمان خوب و بد را می شناسد و منطق، کم کم در افکار و اعمالش شکل می گیرد.

              در سنین کودکی، بچه ها همه چیز را بزرگتر از حد واقعی اش در نظر می گیرند و به بیان دیگر، همه چیز در نظر بچه ها غلو شده است، بنابراین والدین باید بدانند در این سنین، بچه ها را زیاد تنبیه یا تشویق نکنند چون بسیار مضر است.



              چگونه عذرخواهی را مدیریت کنیم؟

              بدون اینکه اجباری در کار باشد، به کودک خود عذرخواهی کردن را بیاموزید. در عوض با این رویکرد پیشگیرانه در نهایت کودک تان مشتاقانه بابت کار اشتباهش عذرخواهی خواهد کرد. در اینجا چند راهکار برای تشویق کودکان به عذرخواهی کردن بیان شده است:



              1- به کودک خود نشان دهید که چگونه عذرخواهی کند

              به جای اینکه به او بگویید معذرتخواهی کند، به او نشان دهید که چگونه و چه زمانی باید این کار را انجام دهد. یک نمونه نقش برای او بازی کنید و شیوه عذرخواهی را به او بیاموزید. به او بگویید که معذرتخواهی کردن همچنین به این معنی است که «من سعی می کنم این کار را دوباره تکرار نکنم چون دوست ندارم ناراحتت کنم.» 

               
              2- جبران کردن را به او بیاموزید

              به کودک تان کمک کنید احساس پشیمانی خود را فراتر از کلمات نیز بیان کند. برای مثال اگر یک یاز اسباب بازی های برادرش را شکسته است، اجازه دهید از پول توجیبی خودش استفاده کند و برای او اسباب بازی جدیدی بخرد یا اگر خواهر خود را ناراحت کرده است، به او بگویید اسباب بازی مورد علاقه اش را یک روز برای بازی در اختیار او قرار دهد. این نوع جبران ها، به کودک می آموزد که چطور باید مسئولیت رفتارش را برعهده بگیرد.

               

              3- درباره احساسات شخصی که ناراحت شده صحبت کنید

              هنگامی که او آرام بود درباره اینکه چطور رفتار او دیگران را تحت تاثیر قرار می دهد با او صحبت کنید. سخنرانی را کنار بگذارید و به جای آن از او سوال هایی را بپرسید و ببینید که آیا می تواند تشخیص دهد که چگونه رفتارش دیگران را ناراحت کرده و اذیت می کند.


              4- استراتژی های جایگزین را اجرا کنید

              زمانی که کودک شما شخص دیگری را اذیت یا ناراحت کرده است (لفظی یا فیزیکی) به او بیاموزید که دفعه بعد چطور باید به گونه دیگری رفتار کند. با این روش دفعه های بعد می تواند رفتارهای خود را بهتر کنترل کند.

              نقش بازی کردن به کودک شما کمک می کند راه های جایگزین برای داشتن رفتارهای بهتر در آینده را بیاموزد.

               

              منبع:مجله پیام سلامتی / برترین ها/ بیتوته

              • عذرخواهی
              • آموزش عذرخواهی
                ]]>
                arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sun, 18 Oct 2015 13:01:23 +0000
                برای جای خواب نوزادتان چه فکری کرده‌اید؟ http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2386-what-do-you-have-in-mind-for-your-baby-place http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2386-what-do-you-have-in-mind-for-your-baby-place

                برای جای خواب نوزادتان چه فکری کرده‌اید؟ آیا برای او تختخواب مخصوص خریده‌اید یا این‌که قصد دارید او را کنار خودتان بخوابانید؟ آیا می‌دانستید ایمنی نوزاد هنگام خواب درست به اندازه راحتی او اهمیت دارد؟ آیا تا به حال نام سندرم مرگ ناگهانی نوزادان یا SIDS را شنیده‌اید؟

                گاهی نوزادانی که کاملا سالم هستند، بدون دلیل و به طور ناگهانی می‌میرند و پزشکان هیچ توجیهی برای این موضوع پیدا نمی‌کنند. این مرگ بی‌سر و صدا معمولا در خواب اتفاق می‌افتد. برای این‌که از این اتفاق ناخوشایند پیشگیری کنید و خیال‌تان از ایمنی نی‌نی موقع خواب راحت باشد، باید یکسری از اصول را برای خواب او رعایت کنید. برای دانستن این اصول مطلب زیر را به دقت بخوانید.


                تختخواب نوزاد چطور باشد؟

                بهترین جا برای خواباندن نوزاد، تختخواب مخصوص بچه است، نه کنار مامان. خوابیدن در کنار بزرگسالان این خطر را برای نوزاد به وجود می‌آورد که بین دست و پای فرد بزرگسال یا لابه‌لای پتوها و ملحفه‌ها گیر بیفتد و خفه شود.  موقع خرید تخت دقت کنید که پایه‌های آن شل نباشند، هیچ قطعه یا پیچی از تخت کم نباشد، ارتفاع تخت مناسب و نرده‌های کنار آن به حد کافی بلند باشند همچنین هیچ شیار بزرگی نباید در بین قطعات تخت وجود داشته باشد زیرا ممکن است دست یا پای بچه بین این شیارها گیر کند. فاصله نرده‌های تخت نیز نباید به حدی باشد که سر بچه میان آن‌ها گیر کند همچنین تختخواب باید فاقد زائده یا گوشه‌های تیز باشد که لباس نوزاد به آن‌ها گیر نکند.


                تشک سفت به جای نرم؟

                خواباندن نوزادان روی تشک نرم آن‌ها را بیشتر در معرض خطر سندرم مرگ ناگهانی نوزادان یا SIDS قرار می‌دهد زیرا روی تشک نرم امکان بالا رفتن بیش از حد دمای بدن، خفگی نوزاد و استنشاق مجدد دی‌اکسید کربن ناشی از بازدم خود نوزاد وجود دارد. پس بهتر است برای نوزادتان تشک سفت بخرید. اندازه تشک هم باید به اندازه‌ای باشد که فضای تختخواب را کاملا پر کند. اگر بین تشک و تخت فاصله بیفتد، امکان دارد نوزاد در آن گیر کند.

                 

                دمای مناسب اتاق چقدر است؟

                گرمای بیش از حد یکی دیگر از عواملی است که موجب مرگ ناگهانی نوزادان می‌شود. بنابر این بهتر است دمای اتاق نوزاد را در حدی نگه‌دارید که برای یک آدم بالغ مطلوب است همچنین حتما کاری کنید که هوا در اتاق جریان داشته باشد. این کار جلوی جمع شدن دی‌اکسید‌کربن را می‌گیرد. برای تهویه اتاق می‌توانید یک پنکه را در زمانی که نوزاد خواب است روشن نگه دارید یا پنجره‌ها را باز کنید و اجازه دهید هوا جریان داشته باشد.

                 

                لوازم غیراستاندارد، هرگز!

                برای خواب نوزادتان فقط باید از تختخواب، تشک و بالشی استفاده کنید که از کیفیت آن مطمئن هستید. برای این منظور به برچسب اطلاعات روی محصول و به خصوص علامت استاندارد یا تایید نهادهای معتبر داخلی یا خارجی توجه کنید.

                 

                وسایل اضافی چه خطری دارند؟

                عروسک‌های نرم مثل خرس پشمالو، بالش یا پتو یا هر چیز نرم دیگری مانند تشک نرم برای نوزاد شما خطرناک هستند و ممکن است جلوی راه تنفس نوزاد قرار بگیرند و موجب خفگی او شوند. بنابر این در تختخواب نوزاد نباید از بالش استفاده کنید همچنین نباید پتوها یا ملحفه‌های اضافی در کنار او بگذارید. اگر می‌خواهید پتوی سبکی روی کودک بکشید، ۲ لبه آن را زیر تشک ببرید تا در دست و پای کودک گیر نکند. در ضمن پتو را فقط تا قفسه سینه کودک بالا بیاورید و نه بیشتر. امروزه حتی برخی از متخصصان بر این باورند که بهتر است به جای پتو از لباس گرم برای نوزاد استفاده کنید.

                خطر مرگ ناگهانی برای نوزادانی که روی شکم می‌خوابند بیشتر است، زیرا دهان و بینی آن‌ها با تشک پوشیده می‌شود و آن‌ها دی‌اکسید‌کربنی را که بازدم کرده‌اند، مجددا استنشاق می‌کنند. به علاوه در این وضعیت احتمال بالا رفتن بیش از حد دمای بدن نوزاد نیز بیشتر است. همیشه نوزادتان را طاق‌باز بخوابانید.

                 


                منبع: سیب سبز

                • جای خواب کودک
                • کالسکه
                • کالسکه کودک
                  ]]>
                  arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sun, 18 Oct 2015 09:18:41 +0000
                  مهارت دوست یابی را در کودکان تقویت کنیم http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2385-strengthen-our-friendship-skills-in-children http://medpro.ir/index.php/pediartrics/2385-strengthen-our-friendship-skills-in-children

                  یکی از مهارت های مهم والدین برقراری یک ارتباط خوب با فرزندان است، اما برقراری ارتباط موثر با کودکان نیازمند رعایت اصول و تکنیک هایی است که هر پدر و مادری باید از آن آگاه باشند.

                  وقتی ارتباط با فرندان مثبت و مفید باشد والدگری تجربه خوشایندی خواهد شد.


                  اصول پایه ای ارتباط موثر با کودکان عبارت است از:

                  خاطر فرزندتان را از اینکه به او علاقه مند هستید و خود را درگیر او کرده اید، راحت کنید. به او اطمینان بدهید که در مواقع لزوم به کمکش خواهید شتافت.

                  اگر فرزندان هنگام تماشای تلویزیون یا خواندن روزنامه نزدیک شما آمد و مشغول گفت و گو شد، حتما دست از کارتان بکشید و با دقت به صحبتش گوش کنید. اگر فرزندتان در حال مطرح کردن موضوع بسیار مهمی است به کسی تلفن نکنید و ابتدا به صحبت او گوش کنید.

                  غیر از زمان هایی که وجود افرادی ضروری است و نمی توان مکان خلوتی یافت، صحبت هایی که فرزندتان به صورت خصوصی می خواهد تنها برای شما عنوان کند را در یک جای خلوت با یکدیگر رد و بدل کنید.

                  هرگز فرزندتان را بین جمع خجالت زده نکنید چون باعث ایجاد حس دشمنی و کینه در او می شوید.

                  برای ایجاد یک رابطه خوب سعی کنید خودتان را از لحاظ فیزیکی همسطح فرزندتان کنید و با او صحبت کنید. بهتر است مقابل فرزندتان نقش برج را ایفا نکنید.

                  اگر از فرزندتان به دلیل ارتکاب یک عمل نادرست، عصبانی هستید در لحظه عصبانیت با او ارتباط برقرار نکنید. ابتدا به خودتان زمان بدهید تا آرام تر شوید سپس با فرزندتان در مورد کار نادرستی که انجام داده صحبت کنید.

                  زمانی که فرزندتان در حال تعریف کردن موضوعی است هرگز صحبتش را قطع نکنید و با احترام به او گوش دهید. تصور کنید یکی از دوستان نزدیکتان در حال صحبت کردن با شماست و با این دیدگاه به آنچه که فرزندتان ابراز می کند، اهمیت دهید.

                  جملاتتان را با «چرا» شروع نکنید. به جای اینکه بابت مساله به وجود آمده او را شماتت کنید، از او بخواهید به صورت کامل آنچه را که اتفاق افتاده برایتان تعریف کند.

                  از گفت و گوهای قدرت طلبانه مانند: «هروقت من صحبتم تمام شد تو می توانی صحبت کنی»، «من می دانم که چه چیزی برای تو بهتر است»، «تنها کاری که من می گویم انجام بده و با این کار همه مشکلات برطرف می شود» و... دست بردارید.

                  این نوع جملات مانع برقراری یک ارتباط خوب با فرزندتان می شود و جزو ارتباط «باز» محسوب نمی شود.

                  از به کار بردن جملاتی که باعث پایین آوردن عزت نفس فرزندان می شود مانند احمق، خنگ و... دوری کنید. هرگز به فرزندتان نگویید او یک بچه است و هیچ چیزی متوجه نمی شود.

                  به فرزندتان نشان دهید شما او را همان طور که هست دوست دارید و اگر رفتار نادرستی از او سرزد باز هم او را به عنوان فرزندتان می پذیرید و دوست دارید.

                  کودکان به توجه مثبت، تقدیر و عشق نیاز دارند. در صحبت های روزانه با فرزندتان و در شرایط مختلف سعی کنید از عبارات و جملات زیر استفاده کنید:

                  خوب، عالی، خیلی خوب، فوق العاده، من این کار را به صورتی که شما انجام می دهی خیلی می پسندم و دوست دارم، این نظر خیلی خوبی است، این نظر زیرکانه ای است، تو ثابت کردی که...، تو این کار را خیلی بهتر انجام داده ای، تو در این کار فوق العاده هستی، من خیلی خوشحالم که تو فرزند من هستی، با انجام این کار تو مسئولیت پذیری خودت را نشان دادی، دوستت دارم و...

                   

                   

                  منبع:هفته نامه زندگی مثبت

                  • دوست
                  • دوست یابی
                  • مهارت دوست یابی
                  • آموزش مهارت دوست یابی
                    ]]>
                    arianrahimi_88@yahoo.com (دکتر آرین رحیمی) تازه های کودکان Sun, 18 Oct 2015 09:11:18 +0000